- Published on
Soms doe je het als moeder helemaal fout. En dat geeft niet. Want moeders zijn net mensen en alle mensen maken fouten. Dus moeders ook.
Dikke tranen
Zo had ik een huilende jongste zoon in de geïmproviseerde kappersstoel. Hij had mij gevraagd alleen de onderkant van zijn haar te knippen. Maar met drie kruinen op het achterhoofd en mijn beperkte kapperstalent had ik gelijk alles met de tondeuse bewerkt. Omdat ik het beter dacht te weten. Dat wat hij wilde er toch heel raar uit zou zien.
Niet zo zeuren
Mijn eerste reactie op zijn tranen waren; "Niet zo zeuren". "Dat wat jij wilde was echt raar geweest". "Dan moet je voortaan maar naar een echte kapper gaan. Scheelt mij ook weer een hoop gedoe." Eigenlijk was ik een beetje boos dat hij niet waardeerde dat ik op mijn vrije avond zijn haren stond te knippen, en dan nog eisen stellen ook.
Luisteren
Tot ik even echt naar zoonlief ging luisteren. En zijn woorden tot me liet doordringen voorbij mijn slachtoffer- en verdedigingsschild.
Want bottom-line had hij ook echt wel gewoon gelijk.
Ik had niet naar hem geluisterd. Had gedacht het zelf beter te weten en zijn wensen naast me neergelegd.
Dat is niet ok. Want het is zijn lijf. Het is zijn haar.
Ik had best alleen eerst de onderkant kunnen doen waarop hij zelf had kunnen beslissen of dat voor hem ok was of niet.
Er zat niets anders op; een welgemeende sorry van mijn kant. Sorry dat ik niet goed naar je heb geluisterd. Sorry dat ik het dacht beter te weten.
Knuffel
Een dikke knuffel, en we konden weer verder. Op naar de volgende knipbeurt waar ik kan laten zien dat ik geleerd heb van mijn fout. En dat hij kan voelen dat hij gehoord wordt. Dat zijn wensen er toe doen.
Vera van Os-Keijzer
www.tensia.nl
Tensia Coaching - Lekker in je Moedervel
Wil je maandelijks de nieuwste blog automatisch in je mailbox ontvangen? Schrijf je dan hier in voor de nieuwsbrief. En ontvang gelijk gratis 7 fijne Energieoefeningen.
Dikke tranen
Zo had ik een huilende jongste zoon in de geïmproviseerde kappersstoel. Hij had mij gevraagd alleen de onderkant van zijn haar te knippen. Maar met drie kruinen op het achterhoofd en mijn beperkte kapperstalent had ik gelijk alles met de tondeuse bewerkt. Omdat ik het beter dacht te weten. Dat wat hij wilde er toch heel raar uit zou zien.
Niet zo zeuren
Mijn eerste reactie op zijn tranen waren; "Niet zo zeuren". "Dat wat jij wilde was echt raar geweest". "Dan moet je voortaan maar naar een echte kapper gaan. Scheelt mij ook weer een hoop gedoe." Eigenlijk was ik een beetje boos dat hij niet waardeerde dat ik op mijn vrije avond zijn haren stond te knippen, en dan nog eisen stellen ook.
Luisteren
Tot ik even echt naar zoonlief ging luisteren. En zijn woorden tot me liet doordringen voorbij mijn slachtoffer- en verdedigingsschild.
Want bottom-line had hij ook echt wel gewoon gelijk.
Ik had niet naar hem geluisterd. Had gedacht het zelf beter te weten en zijn wensen naast me neergelegd.
Dat is niet ok. Want het is zijn lijf. Het is zijn haar.
Ik had best alleen eerst de onderkant kunnen doen waarop hij zelf had kunnen beslissen of dat voor hem ok was of niet.
Er zat niets anders op; een welgemeende sorry van mijn kant. Sorry dat ik niet goed naar je heb geluisterd. Sorry dat ik het dacht beter te weten.
Knuffel
Een dikke knuffel, en we konden weer verder. Op naar de volgende knipbeurt waar ik kan laten zien dat ik geleerd heb van mijn fout. En dat hij kan voelen dat hij gehoord wordt. Dat zijn wensen er toe doen.
Vera van Os-Keijzer
www.tensia.nl
Tensia Coaching - Lekker in je Moedervel
Wil je maandelijks de nieuwste blog automatisch in je mailbox ontvangen? Schrijf je dan hier in voor de nieuwsbrief. En ontvang gelijk gratis 7 fijne Energieoefeningen.
- Published on
Strijd
Over heel veel zaken in de opvoeding zitten manlief en ik redelijk op 1 lijn. Dat wil zeggen dat hij meestal mijn ideeën kan volgen en daarmee kan instemmen :-)
Er is echter 1 zaak waar we het niet over eens raken, en dat is eten.
Ik heb het mijn ouders vroeger echt heel lastig gemaakt want ik was zo'n kind dat niets at en niets lekker vond.
En met de dreiging "dan eet je maar niets" had je mij niet te pakken, want dan at ik gewoon niet. Dat gaf mijn moeder dan weer een stuk meer stress dan dat het mij gaf.
Bord leeg eten
Mijn man is van de school; eet je bord leeg en wees dankbaar voor wat met zoveel aandacht voor je is klaar gemaakt.
Voor mij is eten niet zo belangrijk, wat vanuit mijn geboorteverhaal heel goed te verklaren valt, hij kan niet zonder. Wellicht ook goed te begrijpen vanuit zijn geboorteverhaal maar daar mag ik hem niet teveel mee lastig vallen :-)
Tweestrijd
Wat onze kinderen betreft snap ik hen dus heel goed als ze iets niet lekker vinden of willen eten. Eten opdringen voelt voor mij echt heel akelig. Tegelijkertijd worstel ik ook met "beleefd" en "eten wat de pot schaft."
Om nog maar te zwijgen over de praktische invulling van; wat zullen we vandaag weer eens eten, met alle wensen en voorkeuren.
Manlief zit meer op de lijn "niet zo zeuren." En dat gaf nogal eens wat wrijving deze tegenovergestelde meningen. Waar de kinderen uiteraard van profiteerden. Want die voelen als geen ander aan als papa en mama niet op 1 lijn zitten.
Kinderen eten wat ze kunnen verteren
Tot ik deze zin hoorde; "kinderen eten wat ze kunnen verteren."
Zo'n heerlijk muntje dat dan zomaar kan vallen. Als je hier van uit gaat dan kan je alle (voor)oordelen die we hebben rondom eten verder los laten. Het gaat niet om pesten of je zin doordrijven. Ondankbaar en verwend gedrag of onbeleefd.
Kinderen weten heel goed wat goed voor hen is, en geven aan wat wel en niet goed valt. Wat wel of niet te verteren is. En dat is voor iedereen verschillend.
Luisteren naar het lichaam
Natuurlijk hoort proeven erbij, maar bovenal respect voor het "weten" van je kind. Want is dat niet het belangrijkste wat we onze kinderen mee kunnen geven? Dat zij luisteren naar hun eigen lichaam.
Heb jij een alleseter? Of worstel je ook hoe te dealen met alle lustikniet's? En hoe voelt deze zin voor jou?
Ik hoor/ lees het graag.
Warme groet,
Vera van Os-Keijzer
www.tensia.nl
Tensia Coaching - Lekker in je Moedervel
Wil je maandelijks de nieuwste blog automatisch in je mailbox ontvangen? Schrijf je dan hier in voor de nieuwsbrief. En ontvang gelijk gratis 7 fijne Energieoefeningen.
Over heel veel zaken in de opvoeding zitten manlief en ik redelijk op 1 lijn. Dat wil zeggen dat hij meestal mijn ideeën kan volgen en daarmee kan instemmen :-)
Er is echter 1 zaak waar we het niet over eens raken, en dat is eten.
Ik heb het mijn ouders vroeger echt heel lastig gemaakt want ik was zo'n kind dat niets at en niets lekker vond.
En met de dreiging "dan eet je maar niets" had je mij niet te pakken, want dan at ik gewoon niet. Dat gaf mijn moeder dan weer een stuk meer stress dan dat het mij gaf.
Bord leeg eten
Mijn man is van de school; eet je bord leeg en wees dankbaar voor wat met zoveel aandacht voor je is klaar gemaakt.
Voor mij is eten niet zo belangrijk, wat vanuit mijn geboorteverhaal heel goed te verklaren valt, hij kan niet zonder. Wellicht ook goed te begrijpen vanuit zijn geboorteverhaal maar daar mag ik hem niet teveel mee lastig vallen :-)
Tweestrijd
Wat onze kinderen betreft snap ik hen dus heel goed als ze iets niet lekker vinden of willen eten. Eten opdringen voelt voor mij echt heel akelig. Tegelijkertijd worstel ik ook met "beleefd" en "eten wat de pot schaft."
Om nog maar te zwijgen over de praktische invulling van; wat zullen we vandaag weer eens eten, met alle wensen en voorkeuren.
Manlief zit meer op de lijn "niet zo zeuren." En dat gaf nogal eens wat wrijving deze tegenovergestelde meningen. Waar de kinderen uiteraard van profiteerden. Want die voelen als geen ander aan als papa en mama niet op 1 lijn zitten.
Kinderen eten wat ze kunnen verteren
Tot ik deze zin hoorde; "kinderen eten wat ze kunnen verteren."
Zo'n heerlijk muntje dat dan zomaar kan vallen. Als je hier van uit gaat dan kan je alle (voor)oordelen die we hebben rondom eten verder los laten. Het gaat niet om pesten of je zin doordrijven. Ondankbaar en verwend gedrag of onbeleefd.
Kinderen weten heel goed wat goed voor hen is, en geven aan wat wel en niet goed valt. Wat wel of niet te verteren is. En dat is voor iedereen verschillend.
Luisteren naar het lichaam
Natuurlijk hoort proeven erbij, maar bovenal respect voor het "weten" van je kind. Want is dat niet het belangrijkste wat we onze kinderen mee kunnen geven? Dat zij luisteren naar hun eigen lichaam.
Heb jij een alleseter? Of worstel je ook hoe te dealen met alle lustikniet's? En hoe voelt deze zin voor jou?
Ik hoor/ lees het graag.
Warme groet,
Vera van Os-Keijzer
www.tensia.nl
Tensia Coaching - Lekker in je Moedervel
Wil je maandelijks de nieuwste blog automatisch in je mailbox ontvangen? Schrijf je dan hier in voor de nieuwsbrief. En ontvang gelijk gratis 7 fijne Energieoefeningen.
- Published on
Daar zat je dan.
Bij je moeder in de buik. Heerlijk warm en geborgen in een zak gevuld met water dobberde je wat rond. Met de navelstreng spelend. Alvast wat coole kicks en koprollen oefenen De bewegingsvrijheid werd op het einde wat minder maar ach jij hoorde de geruststellende hartslag van je moeder, haar stem en het stromen van haar bloed. Alle andere geluiden van buiten kwamen ook wel binnen maar werden gedempt.
Startsein
Totdat je voelde dat het tijd werd om naar buiten te gaan. Als je geluk had mocht jij daarvoor het startsein geven. Dat jouw tijd was gekomen. En begon je aan de meest spannende reis van je leven.
Want al is het geboortekanaal fysiek gezien maar een klein stukje, je hebt heel hard moeten werken om dat kleine stukje te overbruggen. Met draaiingen en obstakels. Misschien wist je soms even niet meer hoe je verder moest. Maar als je dan weer voelde dat je samen met je moeder zo hard aan het werk was vatte je toch weer de moed om verder te gaan. Op weg naar een nieuw leven.
Indruk
Hoe jij die reis en de overgang beleefd hebt heeft een diepe indruk op je gemaakt. En die indruk is diep in je lijf verankerd.
Ook word jouw indruk van de reis beïnvloed door wat jij in de zwangerschap al hebt leren verwachten. Geboren worden doet pijn en brengt heel veel stress met zich mee!
Er zitten bijvoorbeeld botten in de weg waar je met een enorme kracht tegenaan wordt geduwd.
Hoe jij de pijn echter beleeft is een andere zaak. Was er een warm welkom bij de ontdekking van de zwangerschap dan beleef je de pijn wellicht anders dan dat er verwarring was over jouw komst. Pijn kan dan voelen als een straf.
Welkom
En hoe was je fysieke welkom in de wereld? Was het rustig, met gedempt licht, kon je bij je moeder bijkomen van dit enorme avontuur, haar diep in de ogen kijken en weten dat het goed was.
Of werd er gelijk aan je gerommeld, met fel licht in een koude kamer. De handen die je vastpakten hadden handschoenen aan en deden vervelende/ pijnlijke dingen met je.
Werd je misschien wel van je moeder gescheiden en bleven je stresshormonen maar opbouwen omdat je niet het lijf van je moeder bij je had om ze af te laten vloeien?
Zoveel mensen, zoveel geboortes en iedere geboorte heeft zijn eigen verhaal.
Hoe je ook geboren bent, je hebt het gehaald kanjer! Anders las je deze blog nu niet.
Nieuwe dingen
De interessante vraag is echter; hoe ga jij nu (of je kind) met overgangen in je leven om.
Kan je die vrij en blij zonder zorgen tegemoet zien? Met een diep vertrouwen dat het wel goed komt?
Of krijg je stress van nieuwe dingen? Komt het wel goed? Kan je de weg wel vinden? Wat als je ergens vast komt te zitten? Heb je voldoende reserves? Begin je met goede moed om dan vervolgens te verzanden in niets?
Celgeheugen
Want het programma van je geboorte speelt zich nog dagelijks af in je lichaam en in je leven. Onbewust dat wel. Want het hersendeel waar we bijvoorbeeld mee onthouden wat we gisteren hebben gegeten was nog niet zo ver ontwikkeld. Dat kwam pas met een jaar of drie.
Jouw lichaam heeft echter nog een eigen geheugen; het celgeheugen. En dat heeft elke seconde van jouw start in zich opgeslagen en helpt mee te bepalen in hoeverre het signaal veilig wordt gegeven. Of welke triggers de rode vlag onveilig krijgen.
Linkjes
Natuurlijk ben ik heel benieuwd of je naar aanleiding van dit verhaal al linkjes kan leggen naar jouw eigen geboorte en hoe jij nu met spannende/ nieuwe situaties om gaat. Voel ook even je voeten weer op de grond en je billen op de stoel. Adem even diep door.Want door het lezen van dit verhaal kan er al van alles bij je rondgewoeld worden.
Workshop
Heb je het gevoel dat je hier veel meer over wilt weten en je verder verdiepen?
Regelmatig organiseer ik de Workshop Duik in je Geboorteverhaal.
Een ochtend speciaal voor verdere verdieping in jouw verhaal in een kleine groep met 4-8 personen.
Vrijdag 17 januari is de volgende mogelijkheid.
Van 10:00 uur tot 13:00 uur.
Kosten € 29,50 per persoon. Inclusief koffie, thee, lekkers en soep met een broodje.
Heel graag zie ik je aanmelding tegemoet.
Warme groet,
Vera van Os-Keijzer
www.tensia.nl
Tensia Coaching - Lekker in je Moedervel
Wil je maandelijks de nieuwste blog automatisch in je mailbox ontvangen? Schrijf je dan hier in voor de nieuwsbrief. En ontvang gelijk gratis 7 fijne Energieoefeningen.
Bij je moeder in de buik. Heerlijk warm en geborgen in een zak gevuld met water dobberde je wat rond. Met de navelstreng spelend. Alvast wat coole kicks en koprollen oefenen De bewegingsvrijheid werd op het einde wat minder maar ach jij hoorde de geruststellende hartslag van je moeder, haar stem en het stromen van haar bloed. Alle andere geluiden van buiten kwamen ook wel binnen maar werden gedempt.
Startsein
Totdat je voelde dat het tijd werd om naar buiten te gaan. Als je geluk had mocht jij daarvoor het startsein geven. Dat jouw tijd was gekomen. En begon je aan de meest spannende reis van je leven.
Want al is het geboortekanaal fysiek gezien maar een klein stukje, je hebt heel hard moeten werken om dat kleine stukje te overbruggen. Met draaiingen en obstakels. Misschien wist je soms even niet meer hoe je verder moest. Maar als je dan weer voelde dat je samen met je moeder zo hard aan het werk was vatte je toch weer de moed om verder te gaan. Op weg naar een nieuw leven.
Indruk
Hoe jij die reis en de overgang beleefd hebt heeft een diepe indruk op je gemaakt. En die indruk is diep in je lijf verankerd.
Ook word jouw indruk van de reis beïnvloed door wat jij in de zwangerschap al hebt leren verwachten. Geboren worden doet pijn en brengt heel veel stress met zich mee!
Er zitten bijvoorbeeld botten in de weg waar je met een enorme kracht tegenaan wordt geduwd.
Hoe jij de pijn echter beleeft is een andere zaak. Was er een warm welkom bij de ontdekking van de zwangerschap dan beleef je de pijn wellicht anders dan dat er verwarring was over jouw komst. Pijn kan dan voelen als een straf.
Welkom
En hoe was je fysieke welkom in de wereld? Was het rustig, met gedempt licht, kon je bij je moeder bijkomen van dit enorme avontuur, haar diep in de ogen kijken en weten dat het goed was.
Of werd er gelijk aan je gerommeld, met fel licht in een koude kamer. De handen die je vastpakten hadden handschoenen aan en deden vervelende/ pijnlijke dingen met je.
Werd je misschien wel van je moeder gescheiden en bleven je stresshormonen maar opbouwen omdat je niet het lijf van je moeder bij je had om ze af te laten vloeien?
Zoveel mensen, zoveel geboortes en iedere geboorte heeft zijn eigen verhaal.
Hoe je ook geboren bent, je hebt het gehaald kanjer! Anders las je deze blog nu niet.
Nieuwe dingen
De interessante vraag is echter; hoe ga jij nu (of je kind) met overgangen in je leven om.
Kan je die vrij en blij zonder zorgen tegemoet zien? Met een diep vertrouwen dat het wel goed komt?
Of krijg je stress van nieuwe dingen? Komt het wel goed? Kan je de weg wel vinden? Wat als je ergens vast komt te zitten? Heb je voldoende reserves? Begin je met goede moed om dan vervolgens te verzanden in niets?
Celgeheugen
Want het programma van je geboorte speelt zich nog dagelijks af in je lichaam en in je leven. Onbewust dat wel. Want het hersendeel waar we bijvoorbeeld mee onthouden wat we gisteren hebben gegeten was nog niet zo ver ontwikkeld. Dat kwam pas met een jaar of drie.
Jouw lichaam heeft echter nog een eigen geheugen; het celgeheugen. En dat heeft elke seconde van jouw start in zich opgeslagen en helpt mee te bepalen in hoeverre het signaal veilig wordt gegeven. Of welke triggers de rode vlag onveilig krijgen.
Linkjes
Natuurlijk ben ik heel benieuwd of je naar aanleiding van dit verhaal al linkjes kan leggen naar jouw eigen geboorte en hoe jij nu met spannende/ nieuwe situaties om gaat. Voel ook even je voeten weer op de grond en je billen op de stoel. Adem even diep door.Want door het lezen van dit verhaal kan er al van alles bij je rondgewoeld worden.
Workshop
Heb je het gevoel dat je hier veel meer over wilt weten en je verder verdiepen?
Regelmatig organiseer ik de Workshop Duik in je Geboorteverhaal.
Een ochtend speciaal voor verdere verdieping in jouw verhaal in een kleine groep met 4-8 personen.
Vrijdag 17 januari is de volgende mogelijkheid.
Van 10:00 uur tot 13:00 uur.
Kosten € 29,50 per persoon. Inclusief koffie, thee, lekkers en soep met een broodje.
Heel graag zie ik je aanmelding tegemoet.
Warme groet,
Vera van Os-Keijzer
www.tensia.nl
Tensia Coaching - Lekker in je Moedervel
Wil je maandelijks de nieuwste blog automatisch in je mailbox ontvangen? Schrijf je dan hier in voor de nieuwsbrief. En ontvang gelijk gratis 7 fijne Energieoefeningen.
- Published on
Laatst heb ik het aangedurfd om Harry Potter deel 7b te kijken. Aangedurfd? Ja dat lees je goed, ik hou niet zo van enge films en geweld. Vanaf deel 3 ongeveer voldeed Harry Potter voor mij aan deze beschrijving.
Maar stapje voor stapje heb ik toch alle films nu bekeken.
Wat mij vooral bijbleef uit dit deel was de scene waarin Voldemort (de slechterik voor degene die niet bekend is met Harry Potter) de halve toverschool vermoord en dan vervolgens zegt; "Harry dit alles is jouw schuld!" "Want", en nu komt het, "als jij je gewoon had uitgeleverd dan had ik dit niet hoeven doen."
Aha. Dus Voldemort is zielig cq het slachtoffer, als je dat even vertaald, omdat Harry niet zijn zin doet. En die arme Harry? Die gelooft het. Hij gelooft dat hij schuldig is aan de dood van zijn vrienden.
Omgekeerde wereld
Wat een omgekeerde wereld is dit. Want er hield niemand een pistool tegen Voldemort zijn hoofd. Nee hij is absoluut geen slachtoffer maar een dader. Die zelf een keuze had hoe hij zou reageren en oorlog was zijn keuze.
Nu denk je misschien; tsja dit is een film.
Maar helaas zit ons denken, in de echte wereld, vol van deze "omgekeerde wereld" regels.
Denk alleen al eens aan de regel in sommige landen dat vrouwen zich dienen te bedekken omdat de man zich anders niet kan beheersen.
Of de man die zijn vrouw en/ of kinderen slaat omdat ze het verdienen.
Ja maar.... de ander
Ik zie het regelmatig bij mijn kinderen. Op het moment dat zij ruzie met elkaar maken, en wij grijpen in is de eerste reactie; "Ja maar hij......."
Slachtoffer voelen is mij ook niet vreemd. Soms voel ik me helemaal opgeslokt door het gezin en kan dan enorm gaan lopen mopperen op iedereen. Dat ze te druk zijn, me niet met rust laten nouja en vul verder zelf maar in. Met name het gevoel dat iedereen bepaalt wat ik met mijn tijd doe, kan me erg boos maken. Totdat ik die tijd en rust weer terug claim.
Omstandigheden
Wat ik vaak merk als mensen bij mij komen dat ze zich slachtoffer voelen van de omstandigheden als de stress te hoog oploopt. Ze zien geen uitweg meer. En geven de omgeving de schuld van de vervelende situatie waar ze zich in bevinden. Je baan omdat deze te druk is. Je kinderen omdat ze druk doen. Je omgeving is te lawaaiig en niet rustig genoeg.
Slachtoffer zoekt Redder
En wanneer je je een slachtoffer voelt ben je meestal op zoek naar een redder. De dokter die je weer beter maakt. Dat ene pilletje dat alles weer oplost. Maar de waarheid (zover die natuurlijk bestaat maar daarover meer in een andere blog) dat jij alleen je eigen redder kunt zijn. Alles zit al in je, echt waar. Natuurlijk mag je best hulp zoeken voor het steuntje in de rug om weer te weten welke kant je op kan gaan. Maar alle stappen ga je toch echt zelf zetten.
Omdenken
Ga de komende dagen eens op je gedachten en taal-gebruik letten.
Dus je kinderen zuigen je niet leeg; jij laat je leeg zuigen.
Je wordt niet gemanipuleerd; je laat je manipuleren.
Jij hebt me beledigd; ik voel me beledigd.
Ik krijg geen ruimte; ik geef mezelf geen ruimte.
Merk je al het verschil?
Vera
www.tensia.nl
Wil je maandelijks de nieuwste blog automatisch in je mailbox ontvangen? Schrijf je dan hier in voor de nieuwsbrief. En ontvang gelijk gratis 7 fijne Energieoefeningen.
Maar stapje voor stapje heb ik toch alle films nu bekeken.
Wat mij vooral bijbleef uit dit deel was de scene waarin Voldemort (de slechterik voor degene die niet bekend is met Harry Potter) de halve toverschool vermoord en dan vervolgens zegt; "Harry dit alles is jouw schuld!" "Want", en nu komt het, "als jij je gewoon had uitgeleverd dan had ik dit niet hoeven doen."
Aha. Dus Voldemort is zielig cq het slachtoffer, als je dat even vertaald, omdat Harry niet zijn zin doet. En die arme Harry? Die gelooft het. Hij gelooft dat hij schuldig is aan de dood van zijn vrienden.
Omgekeerde wereld
Wat een omgekeerde wereld is dit. Want er hield niemand een pistool tegen Voldemort zijn hoofd. Nee hij is absoluut geen slachtoffer maar een dader. Die zelf een keuze had hoe hij zou reageren en oorlog was zijn keuze.
Nu denk je misschien; tsja dit is een film.
Maar helaas zit ons denken, in de echte wereld, vol van deze "omgekeerde wereld" regels.
Denk alleen al eens aan de regel in sommige landen dat vrouwen zich dienen te bedekken omdat de man zich anders niet kan beheersen.
Of de man die zijn vrouw en/ of kinderen slaat omdat ze het verdienen.
Ja maar.... de ander
Ik zie het regelmatig bij mijn kinderen. Op het moment dat zij ruzie met elkaar maken, en wij grijpen in is de eerste reactie; "Ja maar hij......."
Slachtoffer voelen is mij ook niet vreemd. Soms voel ik me helemaal opgeslokt door het gezin en kan dan enorm gaan lopen mopperen op iedereen. Dat ze te druk zijn, me niet met rust laten nouja en vul verder zelf maar in. Met name het gevoel dat iedereen bepaalt wat ik met mijn tijd doe, kan me erg boos maken. Totdat ik die tijd en rust weer terug claim.
Omstandigheden
Wat ik vaak merk als mensen bij mij komen dat ze zich slachtoffer voelen van de omstandigheden als de stress te hoog oploopt. Ze zien geen uitweg meer. En geven de omgeving de schuld van de vervelende situatie waar ze zich in bevinden. Je baan omdat deze te druk is. Je kinderen omdat ze druk doen. Je omgeving is te lawaaiig en niet rustig genoeg.
Slachtoffer zoekt Redder
En wanneer je je een slachtoffer voelt ben je meestal op zoek naar een redder. De dokter die je weer beter maakt. Dat ene pilletje dat alles weer oplost. Maar de waarheid (zover die natuurlijk bestaat maar daarover meer in een andere blog) dat jij alleen je eigen redder kunt zijn. Alles zit al in je, echt waar. Natuurlijk mag je best hulp zoeken voor het steuntje in de rug om weer te weten welke kant je op kan gaan. Maar alle stappen ga je toch echt zelf zetten.
Omdenken
Ga de komende dagen eens op je gedachten en taal-gebruik letten.
Dus je kinderen zuigen je niet leeg; jij laat je leeg zuigen.
Je wordt niet gemanipuleerd; je laat je manipuleren.
Jij hebt me beledigd; ik voel me beledigd.
Ik krijg geen ruimte; ik geef mezelf geen ruimte.
Merk je al het verschil?
Vera
www.tensia.nl
Wil je maandelijks de nieuwste blog automatisch in je mailbox ontvangen? Schrijf je dan hier in voor de nieuwsbrief. En ontvang gelijk gratis 7 fijne Energieoefeningen.
- Published on
Als je de berichten in de media mag geloven krijgen we massaal veel stress op, van of over ons werk. Een cursus time- management, assertiviteitstraining of een 8-weekse training mindfulness worden vaak als de oplossing gepresenteerd.
Overvragen
Natuurlijk zijn er bedrijven waar te veel gevraagd wordt van de medewerkers. Personeelsadvertenties waarin stress-bestendigheid worden gevraagd doen bij mij altijd even de wenkbrauwen omhoog gaan. Want wat zouden ze daar nou mee bedoelen? Een oneindig wij vragen, jij draait mentaliteit wellicht. Een overvragen van de medewerkers, waar je niet over mag klagen? Of wordt je geconfronteerd met stressvolle situaties waarin het handig is dat je het hoofd koel kan houden.
Of zoeken ze juist iemand die heel goed weet waar hij of zij stress van krijgt, en daarin goed zijn of haar grenzen kan aangeven. Dat lijkt mij de beste vorm van stress-bestendigheid.
Wellicht eens een onderzoekje waard.
Maar dat is dan voor een andere keer.
Stress
Ik ben namelijk van mening dat je werk en/of werkgever helemaal niet zo'n grote rol speelt in jouw stress als dat je nu misschien denkt.
Stress zie ik als een signaal dat er iets niet goed gaat in jouw leven. Stress mag jij gaan zien als een boodschapper die jouw precies vertelt of de situatie waarin jij je nu bevindt, de juiste voor jou is. Spoiler Alert; meestal niet als je er stress van krijgt :-). Voor dit moment in ieder geval.
Stress is een verhaal dat aan de oppervlakte mag gaan komen om meer bewust-zijn te creëren. De vraag is; wat is de achterliggende betekenis van jouw stress.
Wat is er ooit in jouw leven gebeurd dat je lichaam op dat moment voor het meest verstandige koos; de stress op te slaan en zo een vicieuze cirkel van aanstaande stress te creëren, in plaats van door je lichaam te laten stromen om het weer kwijt te raken. Wat de meest "normale" reactie is.Niet alleen voor stress maar ook voor emoties.
Ken jezelf
Stress gaat over het kennen van je eigen behoeften, luisteren naar de signalen van je lichaam. Stress gaat over rust nemen. Stress gaat over je eigen grenzen aan kunnen geven. Stress gaat over waarom je iedere keer weer denkt helemaal tot het gaatje te moeten gaan voordat je blij of tevreden met jezelf mag zijn.
Stress gaat eigenlijk over van alles behalve over stress.
Stress is als het bange kind dat je af en toe in je armen mag nemen om te vragen wat er aan scheelt. En hoe je haar kan helpen om uit de stress te komen.
Vraag om hulp
Dat hoef je niet alleen te doen! Ik begeleid je graag in het ontdekken en transformeren van jouw stress naar begrip en rust.
We beginnen bij jouw allereerste begin. De periode in je leven dat je lichaam geen andere keus had dan de stress op te slaan en door te gaan.
Begin je al iets te herkennen bij deze ene zin? Dan ontmoet ik je graag om jouw stress verder te gaan onderzoeken.
Warme groet,
Vera van Os-Keijzer
www.tensia.nl
Tensia Coaching - Lekker in je Moedervel
Wil je maandelijks de nieuwste blog automatisch in je mailbox ontvangen? Schrijf je dan hier in voor de nieuwsbrief. En ontvang gelijk gratis 7 fijne Energieoefeningen cadeau.
Overvragen
Natuurlijk zijn er bedrijven waar te veel gevraagd wordt van de medewerkers. Personeelsadvertenties waarin stress-bestendigheid worden gevraagd doen bij mij altijd even de wenkbrauwen omhoog gaan. Want wat zouden ze daar nou mee bedoelen? Een oneindig wij vragen, jij draait mentaliteit wellicht. Een overvragen van de medewerkers, waar je niet over mag klagen? Of wordt je geconfronteerd met stressvolle situaties waarin het handig is dat je het hoofd koel kan houden.
Of zoeken ze juist iemand die heel goed weet waar hij of zij stress van krijgt, en daarin goed zijn of haar grenzen kan aangeven. Dat lijkt mij de beste vorm van stress-bestendigheid.
Wellicht eens een onderzoekje waard.
Maar dat is dan voor een andere keer.
Stress
Ik ben namelijk van mening dat je werk en/of werkgever helemaal niet zo'n grote rol speelt in jouw stress als dat je nu misschien denkt.
Stress zie ik als een signaal dat er iets niet goed gaat in jouw leven. Stress mag jij gaan zien als een boodschapper die jouw precies vertelt of de situatie waarin jij je nu bevindt, de juiste voor jou is. Spoiler Alert; meestal niet als je er stress van krijgt :-). Voor dit moment in ieder geval.
Stress is een verhaal dat aan de oppervlakte mag gaan komen om meer bewust-zijn te creëren. De vraag is; wat is de achterliggende betekenis van jouw stress.
Wat is er ooit in jouw leven gebeurd dat je lichaam op dat moment voor het meest verstandige koos; de stress op te slaan en zo een vicieuze cirkel van aanstaande stress te creëren, in plaats van door je lichaam te laten stromen om het weer kwijt te raken. Wat de meest "normale" reactie is.Niet alleen voor stress maar ook voor emoties.
Ken jezelf
Stress gaat over het kennen van je eigen behoeften, luisteren naar de signalen van je lichaam. Stress gaat over rust nemen. Stress gaat over je eigen grenzen aan kunnen geven. Stress gaat over waarom je iedere keer weer denkt helemaal tot het gaatje te moeten gaan voordat je blij of tevreden met jezelf mag zijn.
Stress gaat eigenlijk over van alles behalve over stress.
Stress is als het bange kind dat je af en toe in je armen mag nemen om te vragen wat er aan scheelt. En hoe je haar kan helpen om uit de stress te komen.
Vraag om hulp
Dat hoef je niet alleen te doen! Ik begeleid je graag in het ontdekken en transformeren van jouw stress naar begrip en rust.
We beginnen bij jouw allereerste begin. De periode in je leven dat je lichaam geen andere keus had dan de stress op te slaan en door te gaan.
Begin je al iets te herkennen bij deze ene zin? Dan ontmoet ik je graag om jouw stress verder te gaan onderzoeken.
Warme groet,
Vera van Os-Keijzer
www.tensia.nl
Tensia Coaching - Lekker in je Moedervel
Wil je maandelijks de nieuwste blog automatisch in je mailbox ontvangen? Schrijf je dan hier in voor de nieuwsbrief. En ontvang gelijk gratis 7 fijne Energieoefeningen cadeau.
- Published on
In het leven van alledag voelt het misschien helemaal niet zo. Zeker als je last hebt van te lang opgebouwde stress lijkt het vaak alsof je vast zit in een eeuwig moeten.
Maar..... je hebt altijd een keuze.
Een keuze om te kiezen voor minder stress. Daar is geen one size fits all recept voor te geven. Omdat dat wat stress geeft of als stressvol ervaren wordt voor iedereen heel persoonlijk is.
Auto huren
Zo ging ik laatst met jongste zoon en mijn ouders naar Ibiza. Van diverse kanten kreeg ik het advies om lekker een auto te huren om het eiland te verkennen. Nu lijkt dat een heel normaal en onschuldig advies maar mij brak het zweet me aan alle kanten uit.
Een auto waar je dan verantwoordelijk voor bent, al de kleine lettertjes. Opletten in het verkeer. Het baarde mij alleen maar zorgen.
Nu was het zo dat er een prima busverbinding op het eiland is. En ik merkte aan mezelf dat alleen al het idee om met de bus te reizen mij veel rust bracht. Ja minder vrijheid, wellicht wat meer wachten maar ook minder verantwoordelijkheid en vooral minder stress. Drie keer raden waar ik voor gekozen heb.
Dit is een misschien een voorbeeld uit een nogal luxe probleem maar toch. Hoe vaak maken we keuzes in het leven omdat het zo lijkt te horen? Omdat iedereen het zo doet? Omdat het van je verwacht wordt?
Thuis blijven
Zo las ik laatst een blog van een vrouw die er voor kiest, in overleg met haar man, om thuis te blijven, ook nu terwijl ze nog geen kinderen heeft. Waar het in de tijd van mijn schoonmoeder het de regel was dat je ontslag nam als je trouwde zo moet je je nu als vrouw verantwoorden als je niet werkt.
(Ik beperk me hier even tot de vrouw maar voor een man ligt dit natuurlijk weer heel anders. Ik vraag me af of die überhaupt een keuze voelen hierin.)
Met deze keuze ontstond voor deze vrouw ruimte om te doen wat ze het liefste wilde doen. Voor haar huis en man zorgen en (blogs) schrijven. Waar ze nu overigens haar inkomen mee verdient.
Niet om hier de discussie aan te gaan wat wel en niet goed is voor vrouwen en zelfstandig zijn, wil ik alleen aangeven dat wat normaal is verandert. En dat wat nu normaal word geacht voor jou wellicht niet werkt.
Stapelgek
Word jij stapelgek van het heen en weer racen tussen werk, clubjes en kinderopvang? Verminder de clubjes. Kijk of er andere oplossing is voor de kinderen die jou meer rust geeft.
Zo kon ik bij het assurantiekantoor werken tijdens schooltijden waardoor de kinderen niet meer naar de naschoolse opvang hoefden. En ik meer tijd had om rustig te koken in plaats van stress, stress laat van de opvang in een rush door te crossen.
Of misschien ziet je man/ partner mogelijkheden om meer rust thuis te creëren, want je hoeft het niet alleen te doen hé :-)
En krijg jij hier helemaal geen stress van? Ook prima. Iedereen mag het lekker op haar eigen manier doen.
Zolang je maar beseft dat er een keuze is mocht de stress wel hoog aan je lippen staan.
Blij en gelukkig
Een mooie vraag die je jezelf kan stellen is; word ik hier blij en gelukkig van (jij dus, niet je buurvrouw of de regering of wie dan ook aan wie je denkt verantwoording af te moeten leggen)
En als je daarop uit het diepst van je hart ja kan zeggen dan is het voor jou de juiste keuze.
Is het antwoord nee of voel je twijfel? Kijk hoe je het aan kan passen zodat je er wel blij en gelukkig van wordt.
Maar..... je hebt altijd een keuze.
Een keuze om te kiezen voor minder stress. Daar is geen one size fits all recept voor te geven. Omdat dat wat stress geeft of als stressvol ervaren wordt voor iedereen heel persoonlijk is.
Auto huren
Zo ging ik laatst met jongste zoon en mijn ouders naar Ibiza. Van diverse kanten kreeg ik het advies om lekker een auto te huren om het eiland te verkennen. Nu lijkt dat een heel normaal en onschuldig advies maar mij brak het zweet me aan alle kanten uit.
Een auto waar je dan verantwoordelijk voor bent, al de kleine lettertjes. Opletten in het verkeer. Het baarde mij alleen maar zorgen.
Nu was het zo dat er een prima busverbinding op het eiland is. En ik merkte aan mezelf dat alleen al het idee om met de bus te reizen mij veel rust bracht. Ja minder vrijheid, wellicht wat meer wachten maar ook minder verantwoordelijkheid en vooral minder stress. Drie keer raden waar ik voor gekozen heb.
Dit is een misschien een voorbeeld uit een nogal luxe probleem maar toch. Hoe vaak maken we keuzes in het leven omdat het zo lijkt te horen? Omdat iedereen het zo doet? Omdat het van je verwacht wordt?
Thuis blijven
Zo las ik laatst een blog van een vrouw die er voor kiest, in overleg met haar man, om thuis te blijven, ook nu terwijl ze nog geen kinderen heeft. Waar het in de tijd van mijn schoonmoeder het de regel was dat je ontslag nam als je trouwde zo moet je je nu als vrouw verantwoorden als je niet werkt.
(Ik beperk me hier even tot de vrouw maar voor een man ligt dit natuurlijk weer heel anders. Ik vraag me af of die überhaupt een keuze voelen hierin.)
Met deze keuze ontstond voor deze vrouw ruimte om te doen wat ze het liefste wilde doen. Voor haar huis en man zorgen en (blogs) schrijven. Waar ze nu overigens haar inkomen mee verdient.
Niet om hier de discussie aan te gaan wat wel en niet goed is voor vrouwen en zelfstandig zijn, wil ik alleen aangeven dat wat normaal is verandert. En dat wat nu normaal word geacht voor jou wellicht niet werkt.
Stapelgek
Word jij stapelgek van het heen en weer racen tussen werk, clubjes en kinderopvang? Verminder de clubjes. Kijk of er andere oplossing is voor de kinderen die jou meer rust geeft.
Zo kon ik bij het assurantiekantoor werken tijdens schooltijden waardoor de kinderen niet meer naar de naschoolse opvang hoefden. En ik meer tijd had om rustig te koken in plaats van stress, stress laat van de opvang in een rush door te crossen.
Of misschien ziet je man/ partner mogelijkheden om meer rust thuis te creëren, want je hoeft het niet alleen te doen hé :-)
En krijg jij hier helemaal geen stress van? Ook prima. Iedereen mag het lekker op haar eigen manier doen.
Zolang je maar beseft dat er een keuze is mocht de stress wel hoog aan je lippen staan.
Blij en gelukkig
Een mooie vraag die je jezelf kan stellen is; word ik hier blij en gelukkig van (jij dus, niet je buurvrouw of de regering of wie dan ook aan wie je denkt verantwoording af te moeten leggen)
En als je daarop uit het diepst van je hart ja kan zeggen dan is het voor jou de juiste keuze.
Is het antwoord nee of voel je twijfel? Kijk hoe je het aan kan passen zodat je er wel blij en gelukkig van wordt.
- Published on
De 5 elementen uit de Chinese geneeskunde vind ik nog altijd een van de mooiste coachingstechnieken die ik tijdens de sessies kan gebruiken.
Hout - Vuur - Aarde - Metaal - Water
Ze zijn van toepassing op een dag, maand, jaar en een mensenleven.
Maar ook voor iedere gebeurtenis.
Vooral de seizoenen zijn een geweldig instrument. Want zoals alles begint met geboorte weten we ook zeker dat het zal eindigen met sterven. En in de loop van de seizoenen zie je dat prachtig uitgebeeld. En geeft wellicht hoop want na die lange winter (waterelement/ dood) wordt het toch altijd weer lente (houtelement/geboorte).
Herfst
Vanaf 23 september is de herfst officieel begonnen. Volgens de 5 elementen theorie hoort dit seizoen bij het metaalelement, de long en dikke darm meridianen.
Herfst, de bladeren verkleuren, en vallen van de bomen. Je merkt aan de natuur dat het zich langzaam maar zeker naar binnen begint te keren. Afscheid nemen en melancholie kenmerken dit seizoen.
In een mensenleven is de herfst de periode van middelbare leeftijd. Je gaat met pensioen en kijkt terug op je leven. Neemt afscheid van mensen en spullen.
Het harde werken is gedaan. Nu mag je gaan rusten. Maar voor het zover is wel de zaken nog afronden.
Loslaten en ruimte
Wat gebeurt er met je als je vast zit in het metaal element?
Verdriet is de emotie die we aan dit element toekennen. Mag verdriet er zijn. Huil je weleens. Of houd je alles zo binnen dat je het er benauwd van krijgt (longen).
Kan je zaken die niet meer nodig zijn loslaten of houd je ze wanhopig vast tot ze misschien wel giftig voor je worden (dikke darm).
Stromen
Mee kunnen gaan met de seizoenen van het leven geeft rust. Een overgave aan de natuurlijke loop van de natuur. Een ritme dat er gewoon is, je hoeft het alleen maar te volgen.
Neem deze herfstdagen eens de tijd om na te gaan wat jou niet meer dient.
Ruim je kamer/ huis op en gooi alle zooi weg.
Huil eens lekker uit bij een zielige film of gewoon zomaar omdat je je verdrietig voelt om de zaken of mensen die je los hebt moeten laten.
Geef je longen lucht en ruimte tijdens een wandeling in de natuur.
Vera van Os-Keijzer
Tensia Coaching - Lekker in je Moedervel
www.tensia.nl
Wil je maandelijks de nieuwste blog automatisch in je mailbox ontvangen? Schrijf je dan hier in voor de nieuwsbrief. En ontvang gelijk gratis 7 fijne Energieoefeningen cadeau.
Hout - Vuur - Aarde - Metaal - Water
Ze zijn van toepassing op een dag, maand, jaar en een mensenleven.
Maar ook voor iedere gebeurtenis.
Vooral de seizoenen zijn een geweldig instrument. Want zoals alles begint met geboorte weten we ook zeker dat het zal eindigen met sterven. En in de loop van de seizoenen zie je dat prachtig uitgebeeld. En geeft wellicht hoop want na die lange winter (waterelement/ dood) wordt het toch altijd weer lente (houtelement/geboorte).
Herfst
Vanaf 23 september is de herfst officieel begonnen. Volgens de 5 elementen theorie hoort dit seizoen bij het metaalelement, de long en dikke darm meridianen.
Herfst, de bladeren verkleuren, en vallen van de bomen. Je merkt aan de natuur dat het zich langzaam maar zeker naar binnen begint te keren. Afscheid nemen en melancholie kenmerken dit seizoen.
In een mensenleven is de herfst de periode van middelbare leeftijd. Je gaat met pensioen en kijkt terug op je leven. Neemt afscheid van mensen en spullen.
Het harde werken is gedaan. Nu mag je gaan rusten. Maar voor het zover is wel de zaken nog afronden.
Loslaten en ruimte
Wat gebeurt er met je als je vast zit in het metaal element?
Verdriet is de emotie die we aan dit element toekennen. Mag verdriet er zijn. Huil je weleens. Of houd je alles zo binnen dat je het er benauwd van krijgt (longen).
Kan je zaken die niet meer nodig zijn loslaten of houd je ze wanhopig vast tot ze misschien wel giftig voor je worden (dikke darm).
Stromen
Mee kunnen gaan met de seizoenen van het leven geeft rust. Een overgave aan de natuurlijke loop van de natuur. Een ritme dat er gewoon is, je hoeft het alleen maar te volgen.
Neem deze herfstdagen eens de tijd om na te gaan wat jou niet meer dient.
Ruim je kamer/ huis op en gooi alle zooi weg.
Huil eens lekker uit bij een zielige film of gewoon zomaar omdat je je verdrietig voelt om de zaken of mensen die je los hebt moeten laten.
Geef je longen lucht en ruimte tijdens een wandeling in de natuur.
Vera van Os-Keijzer
Tensia Coaching - Lekker in je Moedervel
www.tensia.nl
Wil je maandelijks de nieuwste blog automatisch in je mailbox ontvangen? Schrijf je dan hier in voor de nieuwsbrief. En ontvang gelijk gratis 7 fijne Energieoefeningen cadeau.
- Published on
Mijn yoga lerares zei laatst; "sta nu even helemaal stil". En na een paar seconden; "als je goed oplet dan zul je merken dat dit niet lukt". Continue is je lichaam bezig een nieuwe balans te vinden. Zodra je ademhaalt verandert alles weer.
Balans is dus bij uitstek beweging. Lang heb ik gestreefd naar een statische balans. Maar dat lukte niet zo goed. In feite was het een krampachtig onder controle houden van mijn lichaam, en mijn leven.
Wanneer ik nu balans in een beeld voor me zie, dan zie ik een hartmonitor voor me. Ook de lijn die je hartslag aangeeft is in beweging. Tenminste dat is de bedoeling. Op het moment dat het een vlakke lijn wordt ben je voorgoed van alle stress verlost zullen we maar denken.
Een burn-out is een heel duidelijk geval van uit balans zijn. Vast zitten in heel lang te hard je best doen, Yang. Zonder te kunnen ontspannen, Yin. En nu lukt het niet meer.
Wat me opvalt in de praktijk is dat mensen een burn-out op willen lossen op de manier die de burn-out heeft doen ontstaan.
Namelijk; door heel hard te werken.
Niet zelden komen mensen bij mij in de praktijk, zijn ze ook al met twee andere therapieën bezig, en fanatiek aan het sporten of mediteren. Hup jongens even de schouders er onder dan zal het wel weer gaan.
Heel logisch want tot op dit moment is dit jouw patroon, jouw overlevingsmechanisme.
Je zult jezelf ander gedrag "moeten" aanleren om tot een (blijvende) oplossing te kunnen komen. Aandacht leren geven aan de signalen die je lichaam je geeft, want dat heeft natuurlijk al veel eerder aan de bel getrokken.
Een burn-out kan je ook zien als een situatie waarin eigenlijk het "hoofd" overspannen is, een overactief denken dat maar aan blijft zetten tot activiteit, tot we er letterlijk en figuurlijk bij neervallen.
Tijdens BodyMind Coaching noem ik een sessie ook wel een balans.
We brengen het lichaam in alle opzichten in balans. Om het te herinneren hoe dat ook alweer voelde. Als het hele lichaam weer 1 geheel is. En het misschien heel even stil wordt om een zacht gefluister te kunnen waarnemen. De signalen die aangeven dat het tijd wordt om rust te nemen.
De ideale balans in je leven is volgens mij dat je vrij heen en weer kunt schuiven tussen uitersten zonder ergens vast te blijven zitten. Heel hard werken, en heel hard ontspannen. Huilen als je verdrietig bent maar ook weer blij kunnen zijn. Boos kunnen worden om daarna weer te kalmeren. Angst mogen voelen en jezelf daarna weer gerust te kunnen stellen.
Kom in beweging en vind je balans.
Balans is dus bij uitstek beweging. Lang heb ik gestreefd naar een statische balans. Maar dat lukte niet zo goed. In feite was het een krampachtig onder controle houden van mijn lichaam, en mijn leven.
Wanneer ik nu balans in een beeld voor me zie, dan zie ik een hartmonitor voor me. Ook de lijn die je hartslag aangeeft is in beweging. Tenminste dat is de bedoeling. Op het moment dat het een vlakke lijn wordt ben je voorgoed van alle stress verlost zullen we maar denken.
Een burn-out is een heel duidelijk geval van uit balans zijn. Vast zitten in heel lang te hard je best doen, Yang. Zonder te kunnen ontspannen, Yin. En nu lukt het niet meer.
Wat me opvalt in de praktijk is dat mensen een burn-out op willen lossen op de manier die de burn-out heeft doen ontstaan.
Namelijk; door heel hard te werken.
Niet zelden komen mensen bij mij in de praktijk, zijn ze ook al met twee andere therapieën bezig, en fanatiek aan het sporten of mediteren. Hup jongens even de schouders er onder dan zal het wel weer gaan.
Heel logisch want tot op dit moment is dit jouw patroon, jouw overlevingsmechanisme.
Je zult jezelf ander gedrag "moeten" aanleren om tot een (blijvende) oplossing te kunnen komen. Aandacht leren geven aan de signalen die je lichaam je geeft, want dat heeft natuurlijk al veel eerder aan de bel getrokken.
Een burn-out kan je ook zien als een situatie waarin eigenlijk het "hoofd" overspannen is, een overactief denken dat maar aan blijft zetten tot activiteit, tot we er letterlijk en figuurlijk bij neervallen.
Tijdens BodyMind Coaching noem ik een sessie ook wel een balans.
We brengen het lichaam in alle opzichten in balans. Om het te herinneren hoe dat ook alweer voelde. Als het hele lichaam weer 1 geheel is. En het misschien heel even stil wordt om een zacht gefluister te kunnen waarnemen. De signalen die aangeven dat het tijd wordt om rust te nemen.
De ideale balans in je leven is volgens mij dat je vrij heen en weer kunt schuiven tussen uitersten zonder ergens vast te blijven zitten. Heel hard werken, en heel hard ontspannen. Huilen als je verdrietig bent maar ook weer blij kunnen zijn. Boos kunnen worden om daarna weer te kalmeren. Angst mogen voelen en jezelf daarna weer gerust te kunnen stellen.
Kom in beweging en vind je balans.
- Published on
Fantastisch dat je overweegt om hulp te zoeken om uit de cirkel van stress, klachten, doorrennen en niet kunnen ontspannen te komen.
Een BodyMind Coachings-sessie is een steuntje in de rug om een nieuwe balans te vinden, en jezelf andere gewoontes aan te leren. Daarnaast is het goed om je eigen EHBO kit samen te stellen voor de momenten dat de stress het toch weer over dreigt te nemen.
Zoek voor jezelf activiteiten die jouw helpen ontspannen en het zelf-herstellend vermogen van je lichaam ondersteunen.
Zo neem je ook zelf de verantwoordelijkheid voor je wel-zijn, en worden sessies een aanvulling in plaats van een noodgreep.
Hieronder een aantal tips die in mijn EHBO koffer zitten. Uiteraard raad ik je aan goed naar je eigen lichaam te luisteren om dat te vinden wat goed voor jou is.
# Beweeg
Om stress kwijt raken heeft je lijf beweging nodig. Letterlijk en figuurlijk. Voor mij is yoga de ideale manier om te bewegen. En dan met name de wat rustigere vorm yin yoga die diep op de meridianen en energiestroom inwerken. Mijn lijf gaat er ook steeds meer om vragen. Hardlopen, wandelen, fietsen, of een teamsport. Het maakt niet uit als je maar in beweging komt.
# Zit stil
Lijkt een beetje tegenstrijdig op de vorige tip maar is juist aanvullend. Met stil zitten bedoel ik mediteren. Weer op de manier die bij jou past. Dus als het niet lukt om rechtop te zitten met je benen in de lotus houding....... hoeft allemaal niet. Ondersteun jezelf zoveel mogelijk met de muur en kussens. Concentreer je op je ademhaling en wees stil. Zonder verwachtingen, zonder doel, het gaat vooral om het even niets hoeven doen. Mediteren brengt mij naast rust in mijn hoofd ook ontspanning in mijn schouders. Door de zwaartekracht zakken deze heel natuurlijk van het plekje naast mijn oren weer naar beneden.
# Hobby
Wat deed jij als kind ontzettend graag wat je nu niet meer doet? Zingen, drummen, handwerken, in de natuur zijn of lezen? Begin er weer mee en merk hoeveel plezier het je doet. We kunnen ons uitgeput voelen door een te eenzijdig gebruik van onze talenten.
# Voeding
Welke voeding voedt jou? Dat kan heel iets anders zijn dan de laatste richtlijnen van het Voedingscentrum of nieuwste voedingshype. Experimenteer, en ontdek welke voeding bij jou past.
# Laat je aanraken
Touch for Health; het is niet voor niks dat ik Kinesiologie zo leuk vind. In deze maatschappij is er een taboe ontstaan op aanraken. En dat is op zijn zachtst gezegd erg jammer. Als je nagaat dat voor baby's aanraken een eerste levensbehoefte is, dan lijkt het me sterk dat deze behoefte opeens verdwijnt als we "volwassen" zijn. Laat je masseren of geef/ vraag om een knuffel. Een (liefdevolle) aanraking helpt je direct om te ontspannen.
# MIR methode
Een supersimpele zelfhelingsmethode.Met twee keer twee minuten per dag 4 weken lang help je je lichaam om oude ballast los te laten, en meer vrede en rust in jezelf te vinden. Op de site www.mirmethode.nl tref je uitleg over de methode en de 9 stappen.
# Afkicken
Iedereen heeft wel een verslaving. Of het nou roken is, suiker, Facebook, koffie. Verslavingen kosten doorgaans veel energie. Het is interessant te onderzoeken wat je verslaving is, en wat het je oplevert om er afscheid van te nemen. De afgelopen maand ben ik gestopt met koffie drinken en heb ik het Facebook gebruik drastisch terug gebracht naar maximaal 1 x per week. De kunst is om het een keuze te laten zijn in plaats van een afhankelijkheid. Natuurlijk mag ik best koffie drinken maar ik wil niet iedere dag koffie moeten drinken om geen hoofdpijn te krijgen.
# Wees lief voor jezelf
Misschien wel de meest belangrijke en tegelijk meest ingewikkelde tip. Hoe vaak geef jij jezelf wel niet op de kop gedurende de dag.
Dus misschien lukt het je nog niet zo goed om goed om in beweging te komen of te mediteren of af te kicken en goed voor jezelf te zorgen; dan is dat ok in plaats van stom en idioot.
Ik ben benieuwd naar jullie tips uit je persoonlijke EHBO kit
Vera van Os-Keijzer
Tensia Coaching - Lekker in je Moedervel
www.tensia.nl
Wil je maandelijks de nieuwste blog automatisch in je mailbox ontvangen? Schrijf je dan hier in voor de nieuwsbrief. En ontvang gelijk gratis 7 fijne Energieoefeningen cadeau.
Een BodyMind Coachings-sessie is een steuntje in de rug om een nieuwe balans te vinden, en jezelf andere gewoontes aan te leren. Daarnaast is het goed om je eigen EHBO kit samen te stellen voor de momenten dat de stress het toch weer over dreigt te nemen.
Zoek voor jezelf activiteiten die jouw helpen ontspannen en het zelf-herstellend vermogen van je lichaam ondersteunen.
Zo neem je ook zelf de verantwoordelijkheid voor je wel-zijn, en worden sessies een aanvulling in plaats van een noodgreep.
Hieronder een aantal tips die in mijn EHBO koffer zitten. Uiteraard raad ik je aan goed naar je eigen lichaam te luisteren om dat te vinden wat goed voor jou is.
# Beweeg
Om stress kwijt raken heeft je lijf beweging nodig. Letterlijk en figuurlijk. Voor mij is yoga de ideale manier om te bewegen. En dan met name de wat rustigere vorm yin yoga die diep op de meridianen en energiestroom inwerken. Mijn lijf gaat er ook steeds meer om vragen. Hardlopen, wandelen, fietsen, of een teamsport. Het maakt niet uit als je maar in beweging komt.
# Zit stil
Lijkt een beetje tegenstrijdig op de vorige tip maar is juist aanvullend. Met stil zitten bedoel ik mediteren. Weer op de manier die bij jou past. Dus als het niet lukt om rechtop te zitten met je benen in de lotus houding....... hoeft allemaal niet. Ondersteun jezelf zoveel mogelijk met de muur en kussens. Concentreer je op je ademhaling en wees stil. Zonder verwachtingen, zonder doel, het gaat vooral om het even niets hoeven doen. Mediteren brengt mij naast rust in mijn hoofd ook ontspanning in mijn schouders. Door de zwaartekracht zakken deze heel natuurlijk van het plekje naast mijn oren weer naar beneden.
# Hobby
Wat deed jij als kind ontzettend graag wat je nu niet meer doet? Zingen, drummen, handwerken, in de natuur zijn of lezen? Begin er weer mee en merk hoeveel plezier het je doet. We kunnen ons uitgeput voelen door een te eenzijdig gebruik van onze talenten.
# Voeding
Welke voeding voedt jou? Dat kan heel iets anders zijn dan de laatste richtlijnen van het Voedingscentrum of nieuwste voedingshype. Experimenteer, en ontdek welke voeding bij jou past.
# Laat je aanraken
Touch for Health; het is niet voor niks dat ik Kinesiologie zo leuk vind. In deze maatschappij is er een taboe ontstaan op aanraken. En dat is op zijn zachtst gezegd erg jammer. Als je nagaat dat voor baby's aanraken een eerste levensbehoefte is, dan lijkt het me sterk dat deze behoefte opeens verdwijnt als we "volwassen" zijn. Laat je masseren of geef/ vraag om een knuffel. Een (liefdevolle) aanraking helpt je direct om te ontspannen.
# MIR methode
Een supersimpele zelfhelingsmethode.Met twee keer twee minuten per dag 4 weken lang help je je lichaam om oude ballast los te laten, en meer vrede en rust in jezelf te vinden. Op de site www.mirmethode.nl tref je uitleg over de methode en de 9 stappen.
# Afkicken
Iedereen heeft wel een verslaving. Of het nou roken is, suiker, Facebook, koffie. Verslavingen kosten doorgaans veel energie. Het is interessant te onderzoeken wat je verslaving is, en wat het je oplevert om er afscheid van te nemen. De afgelopen maand ben ik gestopt met koffie drinken en heb ik het Facebook gebruik drastisch terug gebracht naar maximaal 1 x per week. De kunst is om het een keuze te laten zijn in plaats van een afhankelijkheid. Natuurlijk mag ik best koffie drinken maar ik wil niet iedere dag koffie moeten drinken om geen hoofdpijn te krijgen.
# Wees lief voor jezelf
Misschien wel de meest belangrijke en tegelijk meest ingewikkelde tip. Hoe vaak geef jij jezelf wel niet op de kop gedurende de dag.
Dus misschien lukt het je nog niet zo goed om goed om in beweging te komen of te mediteren of af te kicken en goed voor jezelf te zorgen; dan is dat ok in plaats van stom en idioot.
Ik ben benieuwd naar jullie tips uit je persoonlijke EHBO kit
Vera van Os-Keijzer
Tensia Coaching - Lekker in je Moedervel
www.tensia.nl
Wil je maandelijks de nieuwste blog automatisch in je mailbox ontvangen? Schrijf je dan hier in voor de nieuwsbrief. En ontvang gelijk gratis 7 fijne Energieoefeningen cadeau.
- Published on
1x per jaar gaan mijn mannen met zijn drieën op fietsvakantie. Voor alle partijen een win-win situatie. De mannen even onder elkaar. Helemaal stoer. Mentaal en fysiek een stuk gegroeid stappen ze hier over een week weer binnen. Papa moedert niet maar vadert, dat is anders en heel goed voor de mannen. De wereld in, op avontuur zonder het zorgende meisjes getut van mij.
Voor mij is deze week ieder jaar een cadeautje. Een week per jaar dat het huis, en de tijd aan mij is. Zodra de mannen de deur uit zijn ga ik opruimen. Na een paar uur het hele huis op orde, en dan weten dat het de rest van de week zo blijft. Aahhh blijer kun je me niet maken.
Deze traditie is ontstaan vanuit het besef dat mijn man en ik zich ieder op een totaal andere manier ontspannen. Hij door er op uit te trekken, ik door alleen thuis te zijn. Op een moment dat het mij allemaal teveel werd een aantal jaar geleden toen de kinderen nog klein waren en mijn lief voorstelde dat ik dan toch lekker even alleen weg zou gaan, werd het voor mij opeens duidelijk. Er op uit is niet wat ik nodig heb. Ik wil juist hier thuis zijn maar dan alleen. Slapen in mijn eigen bed, al mijn vertrouwde spulletjes om me heen en bij de hand, maar even niets hoeven/moeten.
Het grappige is dat we allebei van elkaar dachten het voor de ander goed te doen. Ik ging af en toe een paar dagen naar mijn ouders met de kinderen zodat manlief alleen thuis kon zijn, en hij gunde mij tijd om alleen weg te gaan. We gaven of gunden de ander dus wat we zelf eigenlijk nodig hadden.
De grootste uitdaging voor mij is deze week niet helemaal vol te gaan proppen met activiteiten en afspraken, maar juist zoveel mogelijk leeg te laten en zien wat de dagen brengen.
Want een beetje losgeslagen voelt het wel. Van een vol huis naar alleen maar voor mij zelf hoeven te zorgen is best even wennen. Weg structuur en afleiding ook.
Schuldgevoel omdat ik wel erg kan genieten van zo'n weekje alleen. Ik zou ze nu toch heel erg moeten missen? Euhm nee nu nog niet. Ook goed.
Help wat ga ik doen met al die tijd, jeetje in een kwartier avondeten is ook wel heerlijk.
Zo moet ik eerst door een paar lagen heen zakken voor ik me helemaal senang voel met de situatie maar waarschijnlijk vooral met mijzelf.
Nu ik een uurtje op de bank heb kunnen zitten zonder iets te doen valt het me ineens weer binnen. Mijmertijd (Een prachtig woord dat ik uit de Flow of van Aaf Brandt Corstius heb dat weet ik niet meer)
Dat is wat ik er in het dagelijks leven er bij in laat schieten, maar wat ik wel erg nodig heb. Niets doen. Een soort mediteren maar dat voelt weer als een activiteit en dat moet dan weer met je ogen dicht en allerlei andere regeltjes. Nee mijmertijd is een half uurtje (of langer of korter maakt niets uit), liefst als het begint te schemeren, zitten. Met niets. En dan de gedachten maar een beetje laten gaan. Een beetje melancholiek vaak. Het einde van weer een dag. Maar o zo rustgevend en verhelderend.
Voor mij is deze week ieder jaar een cadeautje. Een week per jaar dat het huis, en de tijd aan mij is. Zodra de mannen de deur uit zijn ga ik opruimen. Na een paar uur het hele huis op orde, en dan weten dat het de rest van de week zo blijft. Aahhh blijer kun je me niet maken.
Deze traditie is ontstaan vanuit het besef dat mijn man en ik zich ieder op een totaal andere manier ontspannen. Hij door er op uit te trekken, ik door alleen thuis te zijn. Op een moment dat het mij allemaal teveel werd een aantal jaar geleden toen de kinderen nog klein waren en mijn lief voorstelde dat ik dan toch lekker even alleen weg zou gaan, werd het voor mij opeens duidelijk. Er op uit is niet wat ik nodig heb. Ik wil juist hier thuis zijn maar dan alleen. Slapen in mijn eigen bed, al mijn vertrouwde spulletjes om me heen en bij de hand, maar even niets hoeven/moeten.
Het grappige is dat we allebei van elkaar dachten het voor de ander goed te doen. Ik ging af en toe een paar dagen naar mijn ouders met de kinderen zodat manlief alleen thuis kon zijn, en hij gunde mij tijd om alleen weg te gaan. We gaven of gunden de ander dus wat we zelf eigenlijk nodig hadden.
De grootste uitdaging voor mij is deze week niet helemaal vol te gaan proppen met activiteiten en afspraken, maar juist zoveel mogelijk leeg te laten en zien wat de dagen brengen.
Want een beetje losgeslagen voelt het wel. Van een vol huis naar alleen maar voor mij zelf hoeven te zorgen is best even wennen. Weg structuur en afleiding ook.
Schuldgevoel omdat ik wel erg kan genieten van zo'n weekje alleen. Ik zou ze nu toch heel erg moeten missen? Euhm nee nu nog niet. Ook goed.
Help wat ga ik doen met al die tijd, jeetje in een kwartier avondeten is ook wel heerlijk.
Zo moet ik eerst door een paar lagen heen zakken voor ik me helemaal senang voel met de situatie maar waarschijnlijk vooral met mijzelf.
Nu ik een uurtje op de bank heb kunnen zitten zonder iets te doen valt het me ineens weer binnen. Mijmertijd (Een prachtig woord dat ik uit de Flow of van Aaf Brandt Corstius heb dat weet ik niet meer)
Dat is wat ik er in het dagelijks leven er bij in laat schieten, maar wat ik wel erg nodig heb. Niets doen. Een soort mediteren maar dat voelt weer als een activiteit en dat moet dan weer met je ogen dicht en allerlei andere regeltjes. Nee mijmertijd is een half uurtje (of langer of korter maakt niets uit), liefst als het begint te schemeren, zitten. Met niets. En dan de gedachten maar een beetje laten gaan. Een beetje melancholiek vaak. Het einde van weer een dag. Maar o zo rustgevend en verhelderend.