Comfortzone

Laatst werd ik wakker omdat het zo donker was. Er bleek geen stroom te zijn. Niet in huis, niet in de straat, en naar later bleek; zelfs niet in de hele stad.
​Ik gooide mijn plannen om, ik zou namelijk twee uur lang gaan wandelen naar mijn werk maar dat leek me zo in het donker niet zo'n goed idee, en besloot in bed even af te wachten wat er zou gaan gebeuren,

Nee dan mijn man. Die wordt wakker constateert dat er geen stroom is. Duikt ergens een lamp die op batterijen werkt op, en gaat gewoon beginnen aan zijn ochtendritueel.

Dat is even in een notendop het verschil tussen mij en mijn man in het oplossen van problemen. Ik wacht af, hij gaat handelen.

Voor beide manieren valt wat te zeggen. Het wordt alleen lastig als je wordt gevraagd uit je comfortzone te gaan. Vaak zitten we daar zo vast in dat er geen andere manier mogelijk lijkt. Dat is waar stress begint. Wanneer je vast zit in de voor jou tot dan toe goed werkenden gewoontes en overtuigingen en niet anders kan.
​
Voor mij is het heel lastig om eens niet af te wachten en gelijk tot actie over te gaan, net zo lastig als het voor mijn man is om niet te handelen maar eens even af te wachten. En zeker als er wat stress bij komt dan schieten we helemaal terug in onze routines en overleefstand.

Balans is voor mij dat je alle kleuren van het palet kunt gebruiken.

Want dat is het wat het leven van je vraagt. Evolutie gaat niet over het overleven door de sterkste te zijn, zoals de evolutietheorie van Darwin vaak word uitgelegd, maar over degene die zich het beste weet aan te passen, flexibel kan zijn dus in je gedrag die een situatie van je vraagt.

Hoe flexibel of vast zit jij in je gewoontes en routine?
Probeer de volgende keer eens precies het tegenovergestelde te doen dan dat je "gewoon" bent. Misschien word je wel verrast door het resultaat.

---