Genoeg

"Het is genoeg" is mijn mantra de afgelopen dagen. Na een overvolle conferentie met nog meer cursussen, nog meer leuke gadgets, nog meer nieuwe technieken, nog meer mooie inzichten; het is genoeg.

De afgelopen 7 jaar heb ik nogal intensief allerlei cursussen en complete opleidingen gevolgd. Mijzelf ont-dekt, ont-wikkeld en opnieuw uitgevonden. Superleuk en interessant maar waar stopt het? 


Daar waar ik wil dat het stopt natuurlijk! Mijn gevoel van compleet verzadigd te zijn lijkt me daar een mooie graadmeter voor.

Nu alleen nog van dat stemmetje verlost worden. Kennen jullie die ook? 
"Ah kom op dit is toch wel heel erg niet ambitieus, het lijkt wel of je de handdoek in de ring gooit, slappeling". Of deze: "Wat is er mis met jou, andere mensen gaan toch ook gewoon door, niet zo zeuren hoor." 
En vooruit nog ééntje: "Arrogant zeg dat je denkt nu alles wel te weten."

Diep onder die verzameldrift schuilt bij mij de onzekerheid; ben ik wel goed genoeg. Misschien brengt de volgende cursus me wel dat zelfvertrouwen. Bewijst het volgende papiertje dat ik echt niet dom ben.

De uitdaging wordt om door alle stemmen en oordelen heen te gaan luisteren wat nu goed voor mij is. Ik heb visioenen van stilte en rust. Lezen en reflecteren wat wil ik houden, en wat hoort niet bij mij. 

Laat ik de komende 7 jaren de reis terug naar mijzelf maken. Er leren vertrouwen in te krijgen dat ik genoeg ben. Want het wordt steeds duidelijker dat ik de bevestiging niet in de buitenwereld hoef te zoeken maar alles al in mij aanwezig is. 

---